Amur

Występowanie:
Amur był w Polsce introdukowany od połowy lat 60. w jeziorach konińskich oraz jeziorze Dgał Wielki na Pojezierzu Mazurskim, skąd przedostał się również do innych zbiorników wodnych. W późniejszym czasie amur został zasiedlony także w rzekach.

Morfologia:
Amury ryby swoim wydłużonym, wrzecionowatym, bocznie spłaszczonym ciałem przypominają klenia. Linia boczna przebiega wyraźnie lekkim łukiem od płetwy ogonowej do górnej krawędzi wieczka skrzelowego. Głowa jest dość duża z tępym pyskiem i półdolnym otworem gębowym pozbawionym wąsów. Amur wyróżnia się ciekawym ubarwieniem – jej grzbiet jest ciemnozielony do zielonoczarnego, boki są jaśniejsze, zielonkawe, z kolei brzuch biały pokryty łuskami z ciemnymi krawędziami, tworzącymi oryginalny, siatkowaty rysunek.

Żerowanie:
Młode osobniki amura odżywiają się początkowo drobnymi organizmami zwierzęcymi, bezkręgowcami, kiedy jednak osiągają długość 6÷10 cm przechodzą na pokarm roślinny. Amur staje się wówczas typowym roślinożercą, a jego przewód pokarmowy wydłuża się, przekraczając nawet 2,5 - krotnie długość ciała.

Rozmnażanie:
Amur w Polsce się nie rozmaża, spotykane osobniki pochodzą z zarybień. W chińskiej rzece Jangcy, amur osiąga dojrzałość płciową już w 4 i 5 roku życia, w warunkach chłodniejszych, przy niskiej temperaturze wody - dopiero w 6-8 roku życia. Miejscem składania ikry są silne prądy wody nad żwirowym podłożem. Czas inkubacji jaj, przy wysokiej temperaturze wody wynoszącej ok. 30 stopni, wynosi od 32 do 40 godzin.

Okres ochronny: nie ma

Wymiar ochronny: nie ma

Dobowy limit połowu: 3 szt. * razem z boleniem, karpiem, lipieniem, pstrągiem potokowym, sandaczem, szczupakiem, brzaną.


Źródło: www.wedkuje.pl